آدم ها مانند پنجره هایی با شیشه های رنگیاند،وقتی آفتاب می تابد برق میزنند و میدرخشند،اما وقتی تاریکی سایه میگسترد، زیبایی حقیقی آنها فقط در ص

مواظب بودم آوارم نشوم ولی یادم رفت مواظب باشم آور نشوندحالا منم ویرانهای خاطراتیا خاطراتم میان ویرانه  |+| نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم بهمن ۱۳۹۶ساعت 11:38&nbsp توسط بر باد   |  Let's block ads! (Why?)

همه عمر پی دل بودمبتی ساخته بودم از دلحالا نه دل است و نه دلداربجا مانده بتی بی جان  |+| نوشته شده در  چهارشنبه دوم اسفند ۱۳۹۶ساعت 23:32&nbsp توسط بر باد   |  Let's block ads! (Why?)